Ætli mottó ársins 2010 hafi ekki verið fall er farar heillog talan 3 hafði mikla þýðingu !
Árið byrjaði á að við fluttum austur á Egilsstaði. Byrjuðumá að búa inn á tengdó í gamla herberginu hans Kjartans Ottós og í gestaherberginu (dótið okkar í örðu og sváfum í hinu). Við komum fyrstu ferð um áramótin en fóru svo vestur á Hvanneyri aftur í fyrstu vikunni þar sem Kjartan Ottó ætlaði að vinna við talningu hjá KB. Ég notaði tækifærið og pakkaði og reyndi að byrja þrif á íbúðinni í Sóltúninu. Eins þurftum við að finna nýjan leiganda, sem gekk snöggt og örugglega
Við keyrðum austur smekkfull... í raun var þetta svo fullt að við þurftum að afferma kerruna nokkuð áður en við lögðum af stað því hún var í yfirvigt (lá á hjólunum...hehehe ). Aðra viku í janúar vorum við fyrir austan og ég fékk vinnu. Ég fékk vinnu á leikskólanum Hádegishöfða í Fellabæ. Ég vann í tvo daga þá vikuna því við höfðum ákveðið að fara aftur suður um helgina til að klára að flytja og þrífa íbúðina á Hvanneyri. Gistum síðustu nóttina á Hvanneyri hjá Kela og Ingu
Það gekk allt mjög vel og við keyrðum austur enn á ný, smekkfull af drasli og með hestana í hestakerru. Allt mitt hafurtask var því komið austur í Egilsstaði þann 17. janúar 2009.
Í vikunni á undan hafði ég líka þreifað fyrir í blaki og fór á tvær æfingar. Mánudaginn 18. janúar 2009 mætti ég tate w
t="on">lace w
t="on">minnlace>tate> þriðja vinnudag í vinnu, eftir að hafafarið þrjár ferðir til að flytja draslið mitt austur ásamt þremur hestum. Umkvöldið fór ég svo á mína þriðju blakæfingu. Þá fór boltinn að rúlla og örlöginurðu að veruleika. Ég datt svo hrikalega illa á æfingu að ég gat engan veginhreyft mig, það þurfti að bera mig fram í anddyri meðan beðið var eftirsjúkrabílnum. Þetta var upphafið af þriggja vikna dvöl á sjúkrahúsinu áEgilsstöðum þar sem ég lá innan um gamla fólkið og hafði gaman af spjalli,sérstaklega við Magnús heitinn á Hallbjarnarstöðum
Eftir að hafa farið ífyrst rönkenmyndatöku, svo sneiðmyndatöku og loks í segulóm varsjúkdómsgreiningin sú að ég hef smollið í og úr mjaðmalið hægra megin ásamt þvíað hreyfa við stofni, með tilheyrandi bólgum og smá vökvastöfnun í lið. Fyrstumyndir bentu til að ég hefði brotnað en sem betur fer var svo ekki. Ég er meðV-laga hak í mjaðmaskálinni sem líktist broti. Í þriðju viku minni sem ég láþarna var ég byrjuð í sjúkraþjálfun og farin að nota hækjur, byrja að tillalítillega í löppina og mátti því fara heim.
9. febrúar fór ég svo loks heim. Kjartan Ottó sótti mig ogbauð mér, í tilefni þess að ég var útskifuð, að fara inn í Fljótsdal að kíkja áhestana. Ég staulaðist á hækjum að hrossunum og vildi svo illa til að ókunnugt hrossbeit mig
En hrossin höfðu það fínt. Í raun var svo að þegar við komum meðþau austur í janúar þá var ég búin að fá hesthúsapláss í Fossgerði og rétt búinað fara einu sinni að moka undan þeim. Vegna aðstæðna þá hjálpaði Kjartan Ottómér og mokaði undan þeim fram að næsta laugardegi því þá var búið að fáhagagöngu fyrir þá á Valþjófsstað í Fljótsdal (þar sem þau voru svo fram í lokjúní þegar ég sótti þau aftur). En já.. ég að staulast á hækjum... Ég vildiekki fara heim til tengdó aftur og við fengum leigða íbúð (þeirri sem viðleigjum enn þann dag í dag) þarna í byrjun febrúar. Kjartan Ottó og tengdófluttu dóttið okkar yfir í íbúðina og ég fór því beint “heim” af sjúkrahúsinu.Ég lá heima í næstum 6 vikur en var farin að fara sjálf í sjúkraþjálfun. Smáttog smátt komst nokkuð eðlilegt horf á hlutina... svona fyrir utan að þrekið varekki mikið hjá mér og ég fitnaði þónokkuð. Enda ekki mikið að t="on">lace w
t="on">geralace> heldur en að fá sér að borða og horfa áýmsa þætti og myndir af flakkaranum hans tengdapabba
Smallville var í mikluuppáhaldi ásamt Ísfólksbækurnar
Hef ekki enn klárað þær en á bara 3 bækureftir 
Í lok mars var ég orðin nokkuð rólfær en þurfti þó að hafa íhuga að fara mér ekki of geyst. Við fórum á stofnfund Félags ungra bænda áNorðaustur-og Austurlandi (FUBA). Vildi svo til að ég var kosin í stjórn (semritari) og við Kjartan Ottó kosin (ásamt öðrum) sem fulltrúar á aðalfundSamband ungra bænda (SUB) sem var svo haldinn 17. apríl. Þann dag brunuðum viðnorður á Mývatn á fundinn ásamt ná smá hluta af árshátíðinni áður en viðkeyrðum heim aftur, enda með Kanó greyið í skottinu allan tímann. En já svo égbakki aðeins.. þá voru páskarnir þarna á undan og við brunuðum í Stekkjardalyfir nokkra daga, enda Hanna að fermast. Ég var orðin svo “hress” að mér fannstað ég taldi sjálfan mig trú um að ég væri alveg orðin fær á að fara á hestbak.Ég skellti mér því í einn reiðtúr, á mjög þægri meri, og niðurstaðan var sú aðég var EKKI tilbúin. Mér varð nokkuð illt í mjöðminni og þá sérstaklega við aðfara á/af baki eða ríða tölt... eins asnalegt og það hljómar :lace w
t="on">S Brokkiðlace> fór mun betur í mig heldur en dill hreyfingin sem myndastvið tölt. Þetta var nokkuð fram á sumar sem ég fann að ég ætti í erfiðleikummeð að dilla eða tvista án verkja. Eftir reiðtúrinn var tekin ákvörðum um aðleyfa hestamennskunni að liggja aðeins lengur á hillunni.
En já svo ég haldi aðeins tímalínu, þá var ákveðið að fara ídagsvélsleðaferð í Smjörfjöllin þann 12. apríl. Ég var búin að fá leyfi frálækni að vera frjáls ferða minna (þó með varkárni). Ég taldi mig tilbúna ívélsléðann og því var lagt í hann með bros á vör. Við hittum einhverja karla oghópurinn fór upp á topp á einhverju fjalli sem ég veit ekki hvað heitir. Þarsem við vorum aðallega með Matta þá tókum við þrjú okkur úr hópnum og fórumfyrr heim á leið. Við komum við í einum skála og borðuðum nestið og héldum svoáfram að leika okkur í brekkunum á leið okkar til baka. Ekki gekk þetta beturen svo hjá mér að í einni brekkunni velti ég sleðanum og ég rúlla niður. Sembetur fer stoppaði sleðinni eftir tvær veltur því ég var á undann og hefði getafengið hann yfir mig. Mér brá mjög mikið og grenjaði eins og það væri að drepamig.. var í þvílíku sjokki og engan veginn tilbúin að keyra heim.. en eftir smátíma þá áttaði ég mig á að þetta var nú ekki það svakalegt og harkaði af mér aðkeyra heim. Ég fór til læknis tveim dögum eftir að ég kom heim og þá kom í ljósað ég hef líklega tognað lítillega í baki enda með bakverk þarna fyrst á eftir.Annað var nokkuð heilt, ég eyðilagði bara skyggnið á hjálminum, rispaði hannaðeins á hnakkanum, ásamt að það kom smá sprunga í glerið og festingar slitnuðuá sleðanum. Hef ekki farið á sleða síðan þennan dag, kemur í ljós hvaðvormánður 2011 bera í skauti sér? Við fórum reyndar í tvær ferðir á undanSmjörfjallaferðinni, þ.e. smá leiktúr á Fjarðarheiðinni þar sem við leyfðumtengdapabba að vera með og svo þegar við Kjartan Ottó fórum upp á Höttinn íæðislegu veðrir einn daginn eftir vinnu. Reyndar tognaði ég lítillega á úlliðeftir þá ferð en piff... varla saga að segja frá 
Já... bílaviðskipti. Þegar við fórum á Mývatn á fundinn þáfórum við nokkrum dögum fyrr til að selja Rolluna í Borgarnesi og kaupa okkurAvensis í Reykjavík. Við gistum Stekkjardal fyrstu nóttina, keyrðum svo suður íbílaviðskipti og keyrðum svo í Eyjafjörðinn til að vera viðstödd afmæli hjáTóta og Söru á Torfum. Fengum gistingu þar og brunuðum svo á Mývatn snemma morgunsá laugardegi til að mæta á fund. Þetta var því ferðast marga kílómetrana þessaþrjá daga sem við vorum á ferðinni 
Þegar ég var komin þokkalega á ról en ekki komin með vinnuþá fór ég aðeins með Kjartan Ottó í vinnuna. Í eitt skiptið þá fékk ég að farameð honum inn í Fljótsdal að sækja rusl. Við kíktum á hrossin í leiðinni semhöfðu það mjög gott
en já... þegar við komum að einum bænum þá fer ég út tilað vera á lyftunni meðan Kjartan Ottó sækir tunnuna. Aftan að mér að óvöru,stekkur á mig hundur og bítur mig í lærið. Það var mér til happs að ég var ínýjum “smíða/vinnu”buxum þannig að hundurinn náði ekki að bíta stykki af.Hundurinn fékk að fara til feðra sinna tveimur dögum seinna. Ég fór til læknissamdægus til að vita hvort hann hafi náð að stinga gat en sem betur fer ekkinógu djúpt til að það gæti valdið hættu á sýkingu.
Í lok apríl fékk ég sumarvinnu á Dvalarheimili aldraðra.Þetta var fín vinna og í raun hélt ég mig á svipuðum stað og ég hafði veriðáður (þ.e. með gamla fólkinu og innan heilsugeirans... hehehe). Ég var íþessari vinnu þar til í ágúst/september því þá fékk ég vinnu semhéraðsráðunautur hjá Búnaðarsambandi Austurlands
Byrjaði skrax eftirverslunarmannahelgina en fékk einmitt fastráðningu 1.jan 2011. 
Af náminu mínu var að frétta að ég skilaði ritgerðinni inn ímaí og fékk tilkynningu um vörn í júní. Það var þó eftir að ég hélt afmæliðmitt. Þrítugsafmælisdagurinn tate w
t="on">lace w
t="on">minnlace>tate>fer mér líklega seint úr minni. Ég hafði boðið fjölskyldunni minni að komaaustur í afmælisveislu en enginn komst nema Björgvin og Markús Smári. Svo vildisvo til að norsk kunningjakona mín, Marianne og hennar kærasti, voru einmitthérna á svæðinu í vikudvöl sinni á Íslandi þann dag, þannig auðvita bauð égþeim að koma. En það sem stuðar mest við þennan dag var að amma Kjartans Ottósvar búin að liggja dánarbeðið og valdi þennan dag til að kveðja okkur. Þettavar því mjög skrítin afmælisveisla því hinir gestirnir voru úr fjölskylduKjartans Ottós og voru að missa mömmu sína, tengdamömmu eða ömmu sína. Afmælisveislanheppnaðist samt mjög vel og ég var mjög sátt eftir daginn. Takk fyrir mig 
Ég verð aðeins að segja frá hvað mér þótti erfiðustu fréttirársins, þótt afmælisdagurinn hafi verið sérstakur. Það voru fréttirnar um aðpabbi væri kominn með krabbamein. Erfitt að vera langt í burtu og finnst égvera að missa allt. Pabbi er samt sterkur og í dag (febrúar 2011) er hann allurað styrkjast og krabbinn lætur lítið á sér kræla. Guðs og pabba er þökk.
En já svo ég snúi mér aftur að ritgerðinni þá, eins og égsagði, var ég boðuð í vörn í júní og gaf mágur tate w
t="on">lace w
t="on">minnlace>tate> mér flug og bílaleigubíl í það verk,ótrúlegt... átti ekki til orð. Ég gisti hjá Kela og Ingu þessa tvo sólarhringasem ég var fyrir vestan en þau voru ekki heima þannig ég hafði húsið fyrir mig
Því miður eða ekki miður, gekk þetta ekki alveg eins og var planað. Í staðþess að fá opnu vörnina viku síðar þurfti ég að bíða fram í ágúst og endurgerahluta ritgerðina og skila í júlí. En þetta hófst allt og þann 13. ágúst útskrifaðist ég með MSc í búvísindumfrá Landbúnaðarháskóla Íslands
... LOKSINS
Amma og Heiða frænka komu meðveitingar til að bjóða upp á eftir opna fyrirlesturinn og fjölskyldan kom næröll (þá vantaði Björgvin og co. ) ásamt nokkrum af Hvanneyri. Ég gat því ekkiverið ánægðari með daginn. Ljómaði alveg 
Svo ég spóli aðeins til baka þá sótti ég hrossin inn íValþjófsstað síðustu helgina í júní og fór með þau út í Fossgerði (sem erhesthúsasvæði). Ég fékk að vera með hópi manna í hólfi sem var randabeitt. Égjárnaði (lét járna Röst) og byrjaði að ríða út. Smátt og smátt komst ég íþjálfun en þó hrjáði mig mest að tölta mikið (og gerir enn þann dag í dag). Égnaut hverrar mínútu á hestbaki en mér var aðeins farið að finnast reiðleiðireinhæfar. En líklega er það bara kunnáttuleysi sem ég er enn að reyna aðbetrumbæta. Um það bil mánuð eftir að ég byrjaði að ríða út fór að kræla áslappleika í hrossunum og þau veiktust stuttu síðar. Þó ekki öll í einu og ekkiöll jafn mikið. Ég hugsa að Röst hafi verið verst. Þau voru því sett í annaðhólf sem ég hafði alveg fyrir mig þar til í desember þegar ég fór að huga aðtaka þau inn og koma þeim á fóður. Síðasta dag ársins voru þau tekin inn fyrirmig þar sem ég var fyrir sunnan hjá mömmu.... kem að því síðar.
En já... blessuð tímalínan... það er enn vor/sumar hjá mér.Ég lenti óvart á spjalli við fyrrum skólasystur mína sem ég hafði ekki heyrt íí mörg ár og við fórum að ræða hvað við værum nú að vera gamlar því 20. maí2010 áttum við tíu ára stúdentsafmæli... ótrúlegt hvað tímin líður ótrúlegahratt. Þetta er eins og með útskriftina af Hvanneyri... ég útskrifast í ágústárið 2010 en þá voru rétt um 9 ár frá því ég kom fyrst á Eyrina góðu, þ.e.september 2001. Vá ég var næstum þriðjung af ævi minni (sem komin er) áHvanneyri...
Já já... tímalínana
... í lok júní þá brunaði ég norður áHúsavík (Kaldbak) til að hitta Unni og Eir Linneu. Ég átti æðislegan dag þarnanorðurfrá. Unnur var á Íslandi í nokkrar vikur og hluti þess fór í ferðalag meðnorskum vinum (m.a. á Húsavík þar sem ég hitti þau). Yndislegt að hitt Unniaftur, ólétta og sæta
) Hún átti svo strák, Bjarnar, þann 22. október. Miglangar svo út til Noregs að hitta þau á nýju ári ... en sjáum til hvað verður.Aftur smá útidúr... Mig datt í hug að spjalla aðeins um vinkonur. Ég tel migeiga nokkrar mjög góðar vinkonur en sumar hef ég ekkert heyrt í á árinu sem varað líða.. þykir mér það mjög miður en svo eru að koma inn nýjar vinkonur..sérstaklega þegar maður flytur á nýjan stað... Ætli staðarskipti breytirtengslaneti vinkenna? ... En já.. nýja vinkonan... Nágrannakonan mín heitirGuðrún Helga, kölluð Helga, og verð ég að segja að mér finnst hún komin íþennan hóp góðra vinkenna. Við erum á sama aldri og erum báðar nýjar ásvæðinu... hún hefur þó forskot þar sem hún hefur verið hérna nokkuð áður enhún flutti hingað í september 2009. Hún á líka barn og það skiptir greinilegamiklu... eins og var á Hvanneyri... ef maður átti ekki barn datt maður aðeinsút úr flæðinu og varð utangáttar. En við Helga erum nágrannar og því stutt aðskreppa yfir í te-bolla (þar sem ég er enn ekki farin að drekka kaffi..hehehe).
Fleira um vinkonur. Stine og Erik komu í heimsókn rétt fyrirverslunarmannahelgina. Æðislegt að hitta þau og voru þau (eins og Marianne)mjög ánægð með landið og langar að koma aftur. Eins og með Unni langar mig aðfara að heimsækja þau út til Noregs á nýju ári en það verður að koma í ljóshvort verður af því. Ég bauð Stine á hestbak og henni fannst hrossin eitthvaðlítil.. enda á hún sjálf stóra...hehehe... en þetta gekk allt vel og langaðiaftur næst þegar hún kæmi 
Bíllinn bíllinn... nýi bíllinn er æðislegur en... þegar tókað hausta og skipta þurfti yfir á vetrardekkin kom í ljós að hann hefur verið ámisstórum dekkjum frá því við keyptum hann.. já og jafnvel lengur ! Skýrirþetta alveg þá bilun sem við urðum fyrir í sumar. Í júní byrjun fór Avensis áverkstæði með bilaðan gírkassa... aha.. told you so... en við föttuðum ekkiástæðuna fyrr en á haustdögum þannig gæti verið að við höfum skemmt eitthvað íþeim sem var settur í. Hann gengur samt ennþá þannig það er bara að krossafingur að skemmdin hafi ekki verið mikil 
Þegar föst rútína var komin á haustdögum þá byrjaði ég afturí blaki. Ég hef keppt með C-liði Hattar í 3. deild. Þetta er á túrneringsformiþannig við kepptum fyrstu umferð á Neskaupsstað í nóvember. Okkur gekk ekki ofvel en vorum þó ekki neðstar. Ég hef einnig verið í körfubolta einu sinni íviku og þá að æfa með 10. flokk stúlkna. Við vorum þrjár úr blakinu sem fengumað koma til að mynda nógu margar til að spila, þar sem stúlkurnar sem æfa erusvo fáar. Bara 6 eða 7 held ég. Mér finnst æðislegt í körfunni, þótt mérfinnist ég hálfpartinn vera að springa eftir öll hlaupin 
Haustið var annasamt í vinnunni. Við vorum mikið ílambaskoðunum og svo var ég í úttektum vegna jarðabótaverkefna. Mér leið samtvel í vinnunni og fannst ég höndla það ágætlega miðað við að vera ný. Ég á samtmargt eftir ólært og er enn mjög blaut á bak við eyrun. því þótti mér æðislegtað fá fastráðningu um áramótin, líkt og ég sagði ykkur áðan. Við Kjartan Ottónáðum samt að taka okkur smá frí í september, til að fara í réttirnar íStekkjardal. Árlegur hefð sem við vildum engan veginn brjóta
Í nóvember ogdesember var aðeins öðru vísu vinna þ.e. ég var mun meira á skrifstofunni. Nógvar að t="on">lace w
t="on">geralace>samt. Desember var mánuður sæðisútdeilinga. Ég var mjög lítið í því en fylgdistmeð framkvæmdinni, ef kæmi til að ég ætti að hjálpa til við þetta síðar
Þarsem ég hafði verið svo dugleg að vinna á haustmánuðum tók ég mér gott jólafrí..tveggjavikna frí 
En áður en ég kem að því þá langaði mig að segja smá fráKjartani Ottó og Kanó.
Af Kjartani Ottó var helst að frétta þetta árið að hann fékkvinnu í byrjun árs sem bílstjóri hjá Íslenska Gámafélaginu og sækir því rusl íallar sveitir á Fljótsdalshéraði og í Fljótsdal. Hann var einnig ráðin semgrenjaskytta í Fellunum þannig nánast allur júní fór í að sinna því og gekkfrekar vel. Stollt af mínum
Við fengum ekkert hreindýr þetta árið
en hannfór til Króatíu í október til að freista gæfunnar og skjóta villisvín. Ferðinheppnaðist ekki alveg sem skyldi og sáu þeir ekkert svín. Hann var þó heppnarien hinir því hann skaut tvö rádýr
Gæsa- og rjúpnaveiðin gekk sinn vanagangog Kanó stóð sig mjög vel og sótti allar rjúpur sem skotnar voru þettarjúpnatímabilið
Kanó, greyið Kanó. Í sumar þá allt í einu léttist hann ogfeldurinn fór að vera ljótur. Við fórum með hann til dýralæknis á Akureyri íseptember þegar við vorum á leið í réttirnar í Stekkjardal, því hann ældi svomikið. Hann hafði ekki haldið niðri mat í næstum viku og hafði lést um ein 6kg, þ.e. um 15% af heildarþunga sínum. Hann er því í dag á sér ofnæmisfóðri ogbíður eftir að fara í ofnæmispróf til að greina nánar hvað nákvæmlega er þaðsem hann hefur ofnæmi fyrir.
Jólin voru fín. Stutt en fín. Ég bakaði þrjár sortir enkeypti þrjár. Við vorum hérna heima á aðfangadag en fórum til tengdó á jóladagí hangikjötið. Á annan í jólum var svo jólaboðið hjá tengdafjölskyldunni. Áannan í jólum var líka klikk veður og hef ég sjaldan séð eins mikinn snjóhverfa á stuttum tíma. Metersskaflinn sem var í garðinum hjá mér hvarf á einumá hálfum sólarhring. Það var hvasst og rigndi þessi ósköp. Það má samt segja aðþetta hafi verið okkur í hag því á mánudaginum brunuðum við suður til að eyðarestin af jólunum og áramótunum með fjölskyldunni minni. Við komum við íStekkjardal á leiðinni suður til að óska þeim gleðilegra jóla. Við gistum hjámömmu á meðan við vorum fyrir sunnan en reyndum að deila okkur milli staða ogheimsækja eins marga og við gátum. Við tókum mat og spilakvöld með móðurbræðrummínum, hádegismat með pabba og fjölskyldu, kíktum í kaffi til ömmu og kíktum áStínu vinkonu og nýlega fæddri dóttur, Freyju Bjarney. Áramótunum sjálfumeyddum við upp á hól í mosfellsbænum og nutum sprengingana í Reykjavík áður envið sprengdum upp það litla sem við höfðum keypt. Æðisleg sjón 
Í desember sóttum við um ríkisjörð á leigu, Arnhólsstaðir íSkriðdal. Við vorum ekki búin að fá svar um áramótin en fljótlega eftir áramótvar okkur boðið í viðtal og mánuð eftir jóladag fengum við bréf um að ákveðiðhefði verið að við yrðum valin til viðræðna um leigusamning. Því erum við aðskoða stöðu okkar núna og sjá hvort þetta sé hægt og hvort við getum látiðverða að því að gerast bændur
)
Þegar árið er tekið saman má sjá að árið 2010 byrjaðibrösulega en endaði ljómandi vel og talan 3 varð bæði happa og óhappatalan mín
Bestu kveðjur af Austurlandi
Anna Lóa